Bibliografia i przypisy dolne zgodnie z wytycznymi

Jak poprawić bibliografię i przypisy w pracy dyplomowej

Bibliografia w pracy licencjackiej czy magisterskiej powstaje zwykle z kilku źródeł naraz: część pozycji pochodzi z menedżera bibliografii, część jest przepisana ręcznie, a część wklejona z internetu w obcym formacie. Efekt to opisy, w których raz jest pełne imię autora, raz inicjał, a tytuły czasopism raz są zapisane kursywą, a raz nie.

Pracujemy na dwóch poziomach. Najpierw porównujemy przypisy z wykazem literatury i szukamy pozycji, które są w bibliografii, choć nikt ich nie cytuje, oraz cytowanych źródeł, których w bibliografii brakuje. Potem ujednolicamy każdy opis: kolejność elementów, interpunkcję i skróty, takie jak „tamże”, „op. cit.” czy „s.”.

Osobnej uwagi wymagają źródła cytowane w oryginale cyrylicą. Zależnie od wytycznych podaje się je w oryginalnym zapisie, w transliteracji albo z tłumaczeniem tytułu w nawiasie kwadratowym. Jeśli katedra tego nie określa, proponujemy jeden sposób i stosujemy go konsekwentnie w całej pracy.

Na cenę wpływa liczba pozycji i to, jak bardzo przypisy odbiegają od wymaganego stylu. Zamiana odwołań w nawiasach na przypisy dolne w całej pracy to większy zakres niż poprawienie kilkudziesięciu opisów.